Τα προσχωσιγενή εδάφη είναι εξαιρετικά κατάλληλα για καλλιέργειες, καθώς
είναι πολύ γόνιμα και πλούσια σε θρεπτικά συστατικά, τα οποία
μεταφέρονται από τα ποτάμια και εναποτίθενται στις πεδιάδες.
Η αιολική διάβρωση
είναι το φυσικό φαινόμενο κατά το οποίο ο άνεμος παρασύρει, μεταφέρει και αποθέτει χαλαρά, ξηρά εδαφικά σωματίδια (άμμο, σκόνη)
Τα
ηφαιστειογενή εδάφη είναι εξαιρετικά γόνιμα επειδή προέρχονται από την
αποσάθρωση ηφαιστειακών πετρωμάτων (λάβα, στάχτη), τα οποία είναι
πλούσια σε θρεπτικά συστατικά όπως κάλιο, φώσφορο, ασβέστιο, μαγνήσιο
και σίδηρο, απαραίτητα για την ανάπτυξη των φυτών
. Επιπλέον, η πορώδης δομή τους συγκρατεί νερό, διευκολύνοντας την καλλιέργεια.
10- 5 -5, 6/2+8
20 φορές το 15, 11+7 18
σύνολο 16, πρέπει να `ναι εντάξει
λες να `χω λάθος, ας τα ξαναδώ
10 -5- 5, 6/2+8
20 φορές το 15, 11+7 18
σύνολο 16, μάλλον είν’ εντάξει
ώρα να πέσω και να κοιμηθώ
Αν κοιμηθώ νωρίς θα σηκωθώ νωρίς
θα ξεκινήσω νωρίς και θα παρκάρω νωρίς
αν κοιμηθώ αργά, θα σηκωθώ αργά
κι όταν θα ψάχνω για θέση θα `ν’ αργά
Λέγαμε λοιπόν πως -5, 6/2+8
20 φορές το 15, 11+7 18
10 -5, 3 παρά 5
άστα και σπίτι, θα τα ξαναδώ
10- 5- 5, 6/2+8
20 φορές το 15, 11+7 18
σύνολο 16, όλα είν’ εντάξει
ώρα να φάω και να κοιμηθώ
Αν κοιμηθώ νωρίς θα σηκωθώ νωρίς
θα ξεκινήσω νωρίς και θα παρκάρω νωρίς
αν κοιμηθώ αργά, θα σηκωθώ αργά
κι όταν θα ψάχνω για θέση θα `ν’ αργά
Έχουμε και λέμε -5, 6/2+8
20 φορές το 15, 11+7 18
σύνολο 16, σίγουρα είν’ εντάξει
δεν έχω λάθος μ’ ας τα ξαναδώ
10- 5 -5, 6/2+8
20 φορές το 15, 11+7 18
κι όμως κατά βάθος κάπου υπάρχει λάθος
κάπου την έχουμε πατήσει κι οι δυο
Άλλη ηπιότερη ποινή ήταν το σημάδεμα με πυρωμένο σίδερο (δια πυρός και σιδήρου).
Ο τιμωρούμενος εκαυτηριάζετο για τήν διαγωγή του ή συμεριφορά του. Οι
κλέφτες ειδικότερα σφραγίζονταν στο μέτωπο με πυρακτωμένη σφραγίδα, αν
είχαν συλληφθεί για πρώτη φορά. Σε περίπτωση υποτροπής, η συνήθης
κατάληξη ήταν ο ακρωτηριασμός
[Ψαριανός]:
Απ' όλα τ' άστρα τ' ουρανού ένα είναι που σου μοιάζει
ένα που βγαίνει το πουρνό όταν γλυκοχαράζει.
[Νταντωνάκη]:
Κυπαρισσάκι μου ψηλό, ποια βρύση σε ποτίζει,
που στέκεις πάντα δροσερό, κι ανθείς και λουλουδίζεις.
[μαζί]:
Να 'χα το σύννεφ' άλογο και τ' άστρι χαλινάρι
το φεγγαράκι της αυγής να 'ρχόμουν κάθε βράδυ.
Αν μ' αγαπάς κι είν' όνειρο, ποτέ να μην ξυπνήσω
γιατί με την αγάπη σου ποθώ να ξεψυχήσω.
[Ψαριανός]:
Της θάλασσας τα κύματα τρέχω και δεν τρομάζω
κι όταν σε συλλογίζομαι, τρέμω κι αναστενάζω.
[Νταντωνάκη]:
Τι να σου πω; Τι να μου πεις; Εσύ καλά γνωρίζεις
και την ψυχή και την καρδιά εσύ μου την ορίζεις.
[μαζί]:
Να 'χα το σύννεφ' άλογο και τ' άστρι χαλινάρι
το φεγγαράκι της αυγής να 'ρχόμουν κάθε βράδυ.
Αν μ' αγαπάς κι είν' όνειρο, ποτέ να μην ξυπνήσω
γιατί με την αγάπη σου ποθώ να ξεψυχήσω.
[Ψαριανός]:
Εγώ είμ' εκείνο το πουλί που στη φωτιά σιμώνω,
καίγομαι, στάχτη γίνουμαι και πάλι ξανανιώνω.
[Νταντωνάκη]:
Σαν είν' η αγάπη μπιστική, παλιώνει, μηδέ λιώνει
ανθεί και δένει στην καρδιά και ξανακαινουργώνει.
[μαζί]:
Χωρίς αέρα το πουλί, χωρίς νερό το ψάρι
χωρίς αγάπη δε βαστούν κόρη και παλικάρι.
Αν μ' αγαπάς κι είν' όνειρο, ποτέ να μην ξυπνήσω
γιατί με την αγάπη σου ποθώ να ξεψυχήσω.
Μια βάρκα ήταν μόνη της σε θάλασσα γαλάζια
κι ήτανε κι ένας γλάρος με ολόλευκα φτερά
κι όλο την κοντοζύγωνε για να της κάνει νάζια
και τις φτερούγες του έβρεχε στα γαλανά νερά
Και ζήλεψα τη βάρκα τη μικρή τη χιονάτη/ που της φιλούσε ο γλάρος το κατάλευκο πανί /και νιώθω σαν βαρκούλα στα γαλάζια τα πλάτη
που όλο περιμένει κάποιο γλάρο να φανεί
Ένα γεράνι κόκκινο λουλούδισε στη γλάστρα
κι ήρθε μια πεταλούδα που πετούσε σαν τρελή
και ποιος να ξέρει άραγε τι του 'πε η ξελογιάστρα
και κείνο εκοκκίνισε ακόμα πιο πολύ
Και όλο συλλογιέμαι τα φτερά τ' ανοιγμένα/ αλλά το τι να είπαν δεν το βρίσκω, ομολογώ/ ποιος άραγε το ξέρει να το πει και σε μένα/
ας τ' άκουγα από σένα κι ας κοκκίνιζα και 'γω
Χθες το φεγγάρι ασήμωσε της λεύκας μας τα φύλλα
που στέκονταν ακίνητη εκεί στην ερημιά
κι όταν ο Μπάτης φύσηξε της ήρθε ανατριχίλα
κι αμέσως τρεμουλιάσανε τα φύλλα τα ασημιά
Και όλο συλλογιέμαι, συλλογιέμαι πως κάτι,/ Πρέπει να είπε ο Μπάτης μυστικό μες τα κλαδιά/ ας τ' άκουγα από σένα τα λογάκια του Μπάτη,/ κι ας ένιωθα να τρέμει σαν τα φύλλα η καρδιά
Νίκος Πορτοκάλογλου & Χορωδία - Μετρώ τα κύματα - Live στο Ηρώδειο
Περιγραφή συναυλίας Στο κείμενό μας αναφερόμαστε στα εξής:
Πού και πότε πραγματοποιήθηκε η συναυλία. Με ποιους την παρακολούθησα: εμείς και οι συνοδοί μας (φίλοι, γονείς κ.ά.) ως κοινό ή αν συμμετείχα σε αυτήν ως μουσικός ή τραγουδιστής.
Ποιος ήταν ο λόγος που αποφασίσαμε να πάμε σε αυτό το γεγονός (επειδή μας αρέσει ο καλλιτέχνης, κάποια ιδιαιτερότητα της συγκεκριμένης συναυλία, κάποια γιορτή κτλ.)
Στους μουσικούς και τους τραγουδιστές που έδωσαν τη συναυλία καθώς και το είδος της μουσικής.
Πώς ξεκίνησε, πώς συνεχίστηκε, πώς κατέληξε η εκδήλωση.
Ποιες ήταν οι αντιδράσεις του κοινού και οι δικές μας.
Τι μου άρεσε (τραγούδια , φωτισμός , εμφάνιση καλλιτέχνη)
Σκέψεις και συναισθήματα που μας προκάλεσε η συναυλία.